خبرگزاری مهر، امیر ماهان محمدی یکتا-گروه استانها: در روزهایی که کشورمان بار دیگر هدف حملات خصمانه دشمنان قرار گرفت، زیرساختهای امدادی از جمله اورژانس، یکی از نخستین قربانیان این تجاوزات بودند.
استان تهران، بهعنوان مهمترین پهنه جمعیتی و اقتصادی کشور، بیشترین فشار را در این تجاوزات تحمل کرد؛ فشار سنگینی که نه فقط بر ساختمانها و آمبولانسها، بلکه بر دوش امدادگرانی نشست که جانشان را وقف نجات دیگران کردهاند.
طبق اعلام رسمی مسئولان، بخش قابل توجهی از پایگاههای امدادی، در اثر ضربات مستقیم یا موج انفجارها دچار تخریب شدهاند و در این میان، تهران سهم بزرگی از این خسارات را به خود اختصاص داد.
به گفته محمداسماعیل توکلی،رئیس اورژانس استان تهران ۳۳ پایگاه اورژانس در استان تهران طی جنگ تحمیلی سوم آسیب دیده اند، که سه پایگاه از آنها کاملاً تخریب شده است، که برخلاف تمام کنوانسیونهای بینالمللی است.
تعدادی از آمبولانس ها در حین عملیات نجات از کار افتادند
او در گفتگو با خبرنگار مهر گزارش داده بود که موج انفجارها نهفقط دیوارها، بلکه شیشهها، تجهیزات، دستگاهها و حتی آمبولانسهای فعال در مأموریت را تحت تأثیر قرار داده است.
توکلی پیش از این اعلام کرده بود که حجم مصدومان منتقلشده توسط عوامل اورژانس تهران از ۵۷۰۰ نفر فراتر رفته و درصد قابل توجهی از این مصدومان، زنان و کودکان بودهاند؛ موضوعی که بر غیرنظامی بودن مراکز هدفگرفتهشده تأکید دارد.
وی به خبرنگار مهر گفت: امدادگران بارها روایت کردهاند که موج انفجار، آمبولانسهایی را که برای انتقال مصدومان اعزام شده بودند، در میانه مسیر از کار انداخته است.
در کنار این، تعدادی از پایگاهها که در نقاط پر تردد قرار داشتند، با شدت بیشتری آسیب دیدهاند. امدادگران این پایگاهها گفتهاند نیروهایی که برای کمک به مردم در صحنه حاضر بودند، خود جزو نخستین آسیبدیدگان بودند. این اتفاق، هم توان عملیاتی اورژانس را کاهش داد و هم بر بار روانی این بحران افزود.
در روزهای نخست پس از حملات، خبرنگاران مهر در بازدید میدانی از چند پایگاه آسیبدیده، با ساختمانهایی روبهرو شدند که بخشی از آنها فرو ریخته یا بهقدری ترک برداشته که استفاده مجدد از آنها تا مدتها ممکن نیست. شیشهها خرد شده و تجهیزات حساس اورژانسی زیر خاک و سیمان دفن شده بود. در برخی پایگاهها، امدادگران میگفتند قبل از اینکه اولین مصدوم به آنها برسد، خودشان از مصدومان حادثه شدند.
نیروهای اورژانس با وجود آسیبدیدگی شدید پایگاهها، فعالیت را لحظهای متوقف نکردهاند، بخشی از عملیات از مکانهای موقت انجام میشود؛ چادرهایی که در حیاط مراکز درمانی برپا شده یا ساختمانهای جانبی که موقتاً تبدیل به پایگاه شدهاند.
حمله به کارکنان اورژانس و پایگاه های امدادی مصداق جنایت جنگی است
در همین روزها، تحلیلگران حقوق بینالملل نیز نسبت به ماهیت این حملات واکنش نشان دادهاند. «محمدرضا کمیزی»، کارشناس حقوق، در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به اصول بنیادین حقوق بشردوستانه میگوید که حمله به مراکز امدادی «نه یک حادثه جانبی، بلکه نقض صریح قواعد بینالمللی» است.
کمیزی توضیح میدهد که مطابق کنوانسیونهای چهارگانه ژنو، مراکز درمانی، آمبولانسها و نیروهای امدادی از بالاترین سطح حمایت بینالمللی برخوردار هستند. این مراکز حتی در میدانهای جنگ نیز غیرقابل هدف محسوب میشوند.
او تأکید میکند که حملات اخیر مه منجر به تخریب مراکز امدادی یا آسیبرسانی به کارکنان آنها شده است، «مصداق کامل جنایت جنگی» شناخته میشود.
این وکیل دادگستری میگوید: جامعه جهانی، از جمله شورای حقوق بشر، موظف است چنین اقداماتی را پیگیری کند؛ زیرا حمله به سیستم امدادرسانی حمله به جان انسانهاست. اینگونه عملیات نه تنها نقض قوانین عرفی جنگ است، بلکه بهطور مستقیم اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی را زیر پا میگذارد.
به گفته او، خسارات واردشده به پایگاههای اورژانس تهران نشان میدهد که این حملات آثار گستردهای بر جان و سلامت مردم داشته و صرفاً یک اقدام نظامی محسوب نمیشود؛ بلکه اقدامی است که تاثیر مستقیم بر زندگی شهروندان داشته و باید به عنوان «اقدام عامدانه علیه غیرنظامیان» بررسی شود.
تابآوری کادر درمان در اوج بحران
با وجود اینکه بخش قابل توجهی از نیروها خود آسیب دیده بودند و برخی تجهیزات از بین رفته بود، عملیات امدادی با سرعت و حجم بالایی ادامه یافت.
در بیمارستانهای سطح تهران، اتاقهای عمل تا ساعاتی طولانی بدون وقفه فعال بودند و تیمهای جراحی یکی پس از دیگری وارد اتاق عمل میشدند.
در کنار این تلاشها، ناوگان باقیمانده آمبولانسها نیز با همه ظرفیت بهکار گرفته شد. در بسیاری از نقاط، امدادگران با خودروهای جایگزین یا حتی بدون تجهیزات کامل، تنها با کیف امدادی بر روی دوش، برای کمک به مردم حاضر شدند.
محمداسماعیل توکلی پیشتر تأکید کرده بود که «نظام سلامت در استان تهران در سختترین شرایط نیز توانسته تابآوری خود را حفظ کند» و این بار نیز، همانگونه که تصاویر و گزارشها نشان میدهد، کادر درمان یکی از ستونهای ایستادگی در برابر بحران بودهاند.
هیچ منطق و اخلاقی حمله به اورژانس را توجیه نمی کند
خسارت واردشده به پایگاههای اورژانس تهران و سایر نقاط کشور، فقط تخریب یک ساختمان یا از کار افتادن چند آمبولانس نیست.
این حملات، در لحظاتی رخ داده که نجات هر ثانیه برای مصدومان حیاتی بوده است. در واقع، هدف گرفتن زیرساختهای امدادی، حمله به خط مقدم نجات جان انسانهاست؛ جایی که هیچ منطق نظامی و اخلاقی نمیتواند توجیهکننده هدف قرار گرفتن آن باشد.
با استناد به دادههای رسمی، تحلیلهای حقوقی و روایتهای میدانی، روشن است که این اقدامات موجب تضعیف سیستم امدادرسانی و افزایش آسیبپذیری مردم شده است.
از نگاه کارشناسان حقوقی، چنین حملاتی نهتنها نقض آشکار حقوق بینالملل است، بلکه میتواند در قالب «جنایت جنگی» مورد پیگیری قرار گیرد.
در نهایت، با وجود فشارهای گسترده و خسارات سنگین، نیروهای اورژانس و کادر درمان با تمام توان در کنار مردم ایستادهاند؛ ایستادگیای که در حافظه جمعی ملت ایران بهعنوان نمادی از فداکاری، تابآوری و مقاومت ثبت خواهد شد.
۱۱:۳۳ - ۱۴۰۵/۰۱/۲۶
نظر شما